پنج شنبه, ۱۲ تیر , ۱۳۹۹
کد خبر: 28572
تعداد نظرات: ۰
بابک شاکر

به قلم بابک شاکر

تاریخ انتشار: چهارشنبه ، ۲۸ خرداد ۱۳۹۹

شاید خیلی از شما سریال ۵ قسمتی چرنوبیل به کارگردانی یوهان رنک را دیده‌اید. این سریال درباره فاجعهٔ هسته‌ای چرنوبیل است که در آوریل ۱۹۸۶ در شوروی اتفاق افتاد و در طول داستان فیلم، تلاش‌ مضاعفی برای پاک‌سازی و پنهان‌کاری حادثه و دلایل آن اتفاق افتاد. در انتهای سریال آلری لسگانوف، دانشمند هسته‌ای مأمور شده برای کنترل این فاجعه، دیالوگ زیبایی دارد:

«وقتی که حقیقت برای ما تلخ است، دروغ می‌گوییم و آن دروغ را تا جایی تکرار می‌کنیم که دیگر فراموش می‌کنیم حقیقتی وجود دارد.»

در تمام لحظات تماشای سریال چرنوبیل به این فکر می‌کردم که شباهت عجیبی بین عدم‌شفافیت، نگاه ایدئولوژیک و امنیتی کردن اخبار و اطلاعات کرونا در ایران با این حادثه وجود دارد.

خبرگزاری ایسنا/بوشهر در مورخ ۲۷ خردادماه می‌نویسد:

«در گزارش اپیدمیولوژی کرونا منتشر شده از سوی وزارت بهداشت و در هفته منتهی به ۲۳ خردادماه، در ۱۴ استان روند صعودی مشاهده شده که در مورد استان بوشهر به رغم وضعیت هشداری و اخبار نگران‌کننده اخیر، آنچه “ناسازگاری داده‌ها” خوانده می‌شود داشتن یک تحلیل درست از وضعیت اپیدمی را ناممکن کرده است.»

این دقیقا همان پیوند جان مردم به ویروس است که مسئولین دانشگاه علوم پزشکی بفرموده یا خودسرانه آن را ساده، کم و قابل‌کنترل می‌دانستند و در شرایط فاجعه‌بار کنونی نیز تنها یک متهم، بالا نشسته است: *مردم!

فاجعهٔ چرنوبیل ماحصل یک حادثه و رویداد پیش‌بینی نشده بود که اپیدمی کرونا عکس این موضوع است.
اپیدمیولوژیست‌ها معتقدند روش تست همگانی به غربالگری و جداسازی مبتلایان از افراد سالم و کنترل شیوع کمک می‌کند. از طرفی ریاست دانشگاه علوم پزشکی بوشهر با پرداختن به مصاحبه و ایجاد کانال‌های مجازی خبری، فرصت را برای مقابله با پیک این بیماری از دست داد، حال که کار به تعطیلی مراکز درمانی در استان و کمبود جا در بیمارستان‌ها کشیده شده و فاجعه در حال نشان دادن روی سیاه خود است با دستان خالی دست به محاکمه مردم می‌زند.
به طور مثال در شهر بوشهر تست کرونا فقط در یک مرکز دولتی و با ازدحام جمعیت انجام می‌شود و فقط یک آزمایشگاه اختصاصی وجود دارد که این امر مطابق اعلام دانشگاه علوم پزشکی بوشهر صرفاً برای افراد دارای علائم بالینی است و فاجعه این که ناقلان خاموش، بیماران مبتلا و خانواده‌های آنان در سطح شهر به علت عدم انجام تست، از ابتلای خود مطمئن نیستند و از طرفی انحصار آزمایش در بخش دولتی با کمبودهای موجود به وضعیت بحرانی و چه بسا فاجعه، کمک نموده است.
در همان گزارش ایسنا نقل می‌شود:
_«مدیرگروه بهداشت و پزشکی اجتماعی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در یک برنامهٔ تلویزیونی عنوان کرد: در بیماری کرونا مراقبت‌های دارویی و درمان‌های طبی دشوار و پرهزینه هستند؛ بنابراین بر پیشگیری بسیار تاکید می‌شود.»_
آیا در چنین شرایط بحرانی و وقوع عنقریب فاجعه که عامل آن خیلی از سوء‌مدیریت‌ها و استراتژی‌های غلط بوده، می‌توان گفت بر پیشگیری تأکید می‌کنیم؟ حال که هم مردم و هم کادر درمانی گرفتار تشعشعات چرنوبیلی کرونا شده‌اند و هسته در حال انفجار هست راهکارهای پیشگیری مؤثر است؟

حال اما در ستاد استانی مبارزه با کرونا تصمیمات اتخاذ می‌شود اما هیچ ضمانت اجرایی ندارد. نمونهٔ آن باز بودن ادارات، به خصوص اداراتی که مبتلایانی داشته‌اند، اصناف پر رفت‌وآمد، پروازهای مکرر مخصوصاً از مبادی پرخطر، کانون‌های شیوع، مبادی ورودی و خروجی گشوده و…
حتی در تبلیغات دانشگاه علوم پزشکی بوشهر به شکلی اعلام می‌کنند که اگر نشانه‌های بیماری دارید در خانه بمانید و‌ برای تست مراجعه نکنید!!! و این نشان دهندهٔ عمق فاجعه است. روند قرنطینهٔ خانگی همان برنامهٔ غلطی بود که از ابتدا شروع کردند و مبتلایان را بدون نظارت و آموزش دقیق به خانه‌ها فرستادند و زنجیرهٔ شیوع را تکمیل نمودند ….
در پایان باز هم یک دیالوگ چرنوبیل را یادآوری کنم:
«زمانی از بهای حقیقت هراس داشتم، حالا می‌پرسم بهای دروغ چیست؟»


جدیدترین خبرها
بالا